3 Ocak 2012 Salı

Gariplik


"İnsanlar seni yanlış anladığında dert etme; duydukları senin sesin, fakat aklından geçirdikleri kendi düşünceleridir!.. UĞUR KOŞAR...."
Biz insanları anlamak çok zor diye düşünüyorum bugünlerde. Bizim tarafımızdan dürüstlük, iyi niyet, açık sözlülük artık kötü olarak algılanıyor. Çekinmeden duygularını ve içinden geçenleri söyleyenler, paronayak, şüpheci oluyor. Dürüstlük edenler korkak ve enayi oluyor. Yapmacık davranarak içten ve samimi görünenler, hissetmediği şeyleri söyleyen, arkasından atıp tuttuklarının yüzüne sevgi gösterisinde bulunanlar değerli, açık sözlü ve direk ifade edenler kötü oluyor. Kendini en akıllı ve kurnaz zannedenler bile bu oyunlara kanıyor. Biz insanlar kötü anımızda yanımızda olan kişilerle değil bizi sallamayanlarla paylaşıyoruz iyi anlarımızı... Ne kadar kişiler ve yaşam hakkında yargılarımızın sağlam olduğunu düşünsek de kanıyoruz sahte sözlere...Önemsemiyorum beni tanımayanların hakkımda ne düşündüğünü, diyoruz ama takıyoruz aslında.
Ve şu saptamalarda bulunuyorum:
*Kariyer hedefim yok diyoruz ama çok kıskanç ve hırslı biriyiz
*Çok uyanığım diyoruz ama safız ve farkında değiliz dönen oyunların
*Çok duygusalım, hemen ağlarım diyoruz ama çok gaddarız
*Çok düzenliyim, temizim diyoruz ama çok dağınık, pisiz.
*Çok safım kandırılıyorum diyoruz ama aslında herşeyin farkındayız ve ciniz
*Üstünlük yapılmasından hoşlanmıyoruz ama kontrol bende olsun, ben yöneteyim istiyoruz, en üste çıkmaya çalışıyoruz.
*Sesini çıkarmayan ve herşeyi kabulleneni seviyor, karşıt fikirde olanı yadırgıyoruz.
*Kendimize yapılmasından hoşlanmadığımız şeyleri, sürekli başkalarına yapıyoruz.
*Başkalarında eleştirdiğimiz ve sevmediğimiz şeyleri en çok kendimiz yapıyoruz.

Yani hiçkimse söylediği gibi değil, özeleştiri yapmaktan korkuyor herkes, oysa biliyoruz ne olduğumuzu ama gizliyoruz bu da savunma mekanizması....

Hiç yorum yok: